ج . موثقه عبيد بن زرارة قال : قلت لأبي عبد الله عليه السلام : رجل تزوج امرأة و مهرها مهرا فساق اليها غنما و رقيقا فولدت عندها فطلقها قبل ان يدخل بها ؟ قال : « ان ساق اليها ما ساق و قد حملن عنده فله نصفها و نصف ولدها و ان كان حملن عندها فلا شيء له من الاولاد » « 1 » . و در نقل روايت به طريق ديگر دارد كه « . . . ساق اليها غنما و رقيقا فولدت الغنم و الرقيق . . . » « 2 » . و روشن است كه اين تفاوت تغييرى در معنا ايجاد نمىكند . در كافى به طريق صحيح به اين صورت نقل شده است : قال قلت لأبي عبد الله عليه السلام رجل تزوج امرأة على مائة شاة ثم ساق اليها الغنم ثم طلقها قبل ان يدخل بها و قدر ولدت الغنم قال ان كانت الغنم حملت عنده رجع بنصفها و نصف اولادها و ان لم يكن الحمل عنده رجع بنصفها و لم يرجع من الاولاد بشىء . و اما دلالت اين روايت كالصريح است بر اينكه قبل از دخول تمامى مهر ملك زن مىشود ؛ چرا كه مدلول روايت اين است كه چنانچه حمل در نزد زن حاصل شده باشد ، تمامى نماء ملك اوست و اين كشف مىكند از اينكه كل عين اعم از مادر و حمل ، ملك او بوده است ، چرا كه اگر نصف مهر با عقد به ملكيت زوجه درآمده بود ، نصف نماء بايد ملك زوج باشد و لو حمل در نزد زوجه باشد . مرحوم شيخ مفيد در « رسالة المهر » اين روايت را بدين گونه نقل كرده است : عن عبيد بن زراره عن الصادق عليه السلام فى رجل تزوج امرأة على رقيق او غنم و ساقهن اليها فولدت الرقيق و الغنم عندها ثم طلقها قبل أن يدخل بها ؟ قال فقال : « ان كان ساقهن اليها حين ساقهن و هن حوامل ، فله نصف الحوامل » « 3 » . كه از اين روايت هم از طريق مفهوم استفاده مىشود كه اگر قبلًا حامله نبوده باشند ، ديگر تنصيف نمىشوند و بقيه دلالتش هم عين نقل « تهذيب » و « كافى » مىشود .

--> ( 1 ) - جامع الاحاديث 26 : 324 ، الباب 26 من ابواب المشهور و الشروط ، الحديث 1 . ( 2 ) - جامع الاحاديث 26 : 324 ، الباب 26 من ابواب المهور و الشروط ، الحديث 1 . ( 3 ) - جامع احاديث الشيعة 26 : 325 ، الباب 26 من ابواب المهور و الشروط ، الحديث 2 .